Jakich spraw dotyczy tajemnica adwokacka?

Zgodnie z Konstytucją każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. Do jej wszczęcia i prowadzenia jest jednak potrzebny profesjonalny pełnomocnik, który udziela porad prawnych, przygotowuje pisma i dokumenty oraz prezentuje swojego klienta przed tymi sądami. Aby zaś mógł realizować te zadania w pełni, konieczne jest całkowite zaufanie klienta. Dlatego też adwokata obowiązuje tajemnica zawodowa. Jaki spraw dotyczy?

Czym jest tajemnica adwokacka i jakich spraw dotyczy?

Sposób wykonywania zawodu adwokata uregulowany jest przede wszystkim w Prawie o adwokaturze. Zgodnie z art. 6 tej ustawy, adwokat obowiązany jest zachować w tajemnicy wszystko, o czym dowiedział się w związku z udzielaniem pomocy prawnej. Obowiązek ten nie może być ograniczony w czasie, a adwokata nie można zwolnić od obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej co do faktów, o których dowiedział się udzielając pomocy prawnej lub prowadząc sprawę. Zatem tajemnica adwokacka dotyczy wszystkich spraw i obejmuje kwestie nie tylko istotne dla sprawy, ale wszystkie informacje, jakie adwokat powziął o kliencie w toku jej prowadzenia.

Czy od tajemnicy adwokackiej są wyjątki?

Zgodnie z Prawem o adwokaturze, wyjątkiem są informacje udostępniane na podstawie przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz przekazywane na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących informacji o schematach podatkowych.

Ponadto w postępowaniu cywilnym świadek może odmówić odpowiedzi na zadane mu pytanie, jeżeli zeznanie miałoby być połączone z pogwałceniem istotnej tajemnicy zawodowej – należy wnioskować, że informacja mniejszej wagi mogłaby być zostać ujawniona przez adwokata, który zeznawałby jako świadek (art. 261 Kodeksu postępowania cywilnego).

W postępowaniu karnym osoby obowiązane do zachowania tajemnicy adwokackiej mogą być przesłuchiwane co do faktów objętych tą tajemnicą tylko wtedy, gdy jest to niezbędne dla dobra wymiaru sprawiedliwości, a okoliczność nie może być ustalona na podstawie innego dowodu (art. 180 Kodeksu postępowania karnego).